is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„U zoudt inderdaad een gevaarlijk mensch kunnen zijn," antwoordde Kraus, terwijl hij zijn papieren weer netjes ordende, gemaakt verwonderd opkijkend, toen het bericht kwam, dat het eten klaar was en de vraag of er direct opgediend kon worden.

„Hee, ik heb heelemaal niet gehoord, dat u ons te eten heeft gevraagd."

„Ja," antwoordde Fetter zich door de haren strijkend, „misschien heb ik het alleen maar gedacht."

„Maar dat gaat niet, mijnheer Fetter. Dacht u, dat wij aan tafel gingen, zonder eerst een borrel te hebben gehad? Ik moet trouwens tot mijn spijt opmerken, dat u ons wel zeer slecht verzorgd heeft."

„Heb medelijden, hooge heer, met de onbeholpenheden van een bosjesman. Maar een borrel zal u geworden."

Na het eten werd Dillard naar Laboean Doekoe gestuurd met een paar opdrachten. Tegen vijven moest hij weer terug zijn, omdat er 's avonds ernstige pogingen gedaan moesten worden om dien planters eens te leeren wat bridgen was.

En toen zij alleen waren en nadenkend van hun zwarte koffie genoten, begon Kraus, behaaglijk langzaam aan zijn pijp zuigend:

„Mijnheer Fetter, ten eerste wil ik even vaststellen, dat mijn voorspelling van vanmorgen niet uit is gekomen. Niet u, maar ik heb harde noten te kraken gehad. Dat wil zeggen, de a.r. ik. U bent er glorierijk doorheen gekomen. Hetgeen mij oprecht verheugt, omdat, toen ik hier kwam, ik de zaak voor u niet anders dan heel, heel donker kon zien. Ik had werkelijk zeer ernstige moordplannen.

Maar, badinage a part. Mijnheer Fetter, u heeft hulp noodig, die alleen het bestuur u geven kan. U is er zich, gelukkig maar, zou ik zeggen, niet van bewust, maar dat verandert niets aan het feit, dat het zoo is. U heeft hier van het begin af gevochten tegen een demon, tegen iets, dat, om eigen belang te kunnen dienen, er zelfs niet tegen opziet op uw persoonlijken ondergang uit te zijn. En wat u wilt, wat u reeds gedaan heeft, is van te groote algemeene waarde, dan dat wij dat verloren