is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan boord het, niet hem zelf bekende, bijzondere in hem betitelde met „Enge vent," „Idioot" of „Knul van niks" deed hem denken, dat, getoetst aan deze kleine wereld, de theorie van den dokter juist moest zijn. Want het was de smaak van die middelmatigheid, het waren de wenschen van die meerderheid, waaraan allen zich te onderwerpen hadden. Ook hier regeerde met ijzeren hand domheidsmacht. En toch heeft die pil ongelijk, hield hij zich telkens weer voor. Maar verder kwam hij niet, omdat zijn hersenen eenvoudig eiken inspannenden arbeid weigerden.

Zoo bleef hij met dat onopgeloste probleem rondloopen. Het het hem niet los, omdat de oplossing ervan mede de toekomst van zijn leven zou bepalen. Echter, die oplossing bleef onvindbaar, waar en hoe hij ook zocht.

Eenmaal aan land, begon hij weer last te krijgen van zijn nachtelijke angstaanvallen, die hem zoo in beslag namen naast zijn ervaring, dat hij ook daar niet meer met vreugde ontvangen werd, waar men hem vroeger met de grootste hartelijkheid tegemoet was gekomen, dat hij den brief van dokter de Heer er door vergat, zij het ook, dat het vraagstuk, dat die brief in hem opgeroepen had, op den achtergrond van zijn denken bleef zweven en daar, hoe weinig ook doordringend tot zijn bewustzijn, om oplossing bleef vragen.

Die angstaanvallen, die zich al gauw eiken nacht voordeden en hem van hotel tot hotel deden vluchten of het logeeren bij oude vrienden telkens na een paar dagen deden afbreken, maakten de eerste weken tot een hel. Er een arts over spreken durfde hij niet, daarvoor geneerde hij zich. Het anderen vertellen, daar dacht hij nog minder aan. Ik moet het zelf onder de knie kunnen krijgen, besloot hij tenslotte. En waarlijk, sedertdien ging het beter. De aanvallen kwamen wel, de zweetbaden en de drang om zich over te geven aan het paniekgevoel en gillend te vluchten. Maar meer en meer kon hij zichzelf kalmeeren, direct nadat hij wakker schrok.

Daarnaast was daar het steeds duidelijker wordende besef van een vreemdeling te zijn geworden in een omgeving, waar hij zich zes jaar geleden thuis had gevoeld en een verlof had door-