is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„niet... Zoo... Hm... Ja, ik versta u maar half... „nee, persoonlijk kan ik niet komen, maar ik zal wel „iemand sturen... Ja, ja... dadelijk... Mooi, dag „... e..." hij legde de telefoon op den haak „... bur„meester..." en dan tot Bunt. „Zeg Bunt, daar is „een zaakje op te knappen in Koedorp; de burgemeester belde op; een vent doodgeslagen in een „wassenbeeldenspel of zoo iets. Die burgemeester „heeft een spraakgebrek... zeker een kermisruzie... „die dooie zal weer levend zijn als - ie jou ziet."

„Ja, dat is wel waarschijnlijk," antwoorde Bunt, terwijl hij langzaam opstond en zorgvuldig wat gemorste sigarettenasch van zijn vest sloeg. „Koedorp, „zegt U ? Dan zal ik maar even met de motor gaan."

„Je doe maar en neem je revolver mee en als de „kerels mot zoeken dan schiet je d'r maar eens frisch „doorheen. Nou saluut en veel succes; ik hoop, dat ze „me nou verdikke eens even met rust zullen laten !" en Vermeer verdiepte zich zonder verder op te zien in zijn dossier.

„Dank U," zei Bunt en verliet de kamer.

Toen Bunt een kwartier later op zijn motor de grens van Koedorp bereikte, stond de veldwachter daar al met zijn fiets op hem te wachten; hij kende Bunt wel iswaar niet, maar Bunt begreep zelf wel, dat het om hem te doen was en stopte derhalve.

„Inspecteur van politie Bunt," sprak hij.

De veldwachter salueerde.

„Ik ben de veldwachter van Koedorp, Inspecteur; „de burgemeester zei dat ik hier maar even op U „moest wachten."