is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„moord zonder lijk en zonder dader! Ga daar maar „eens mee aan het reconstrueeren van het geval."

„Maar U had gisteren toch enkele ervaringen „opgedaan, meende ik te begrijpen, waaruit U een „zekere overtuiging putte, dat er in ieder geval „sprake was van een lijk en dat ik mij te dien opzichte toch niet had vergist!"

„Ja, dat is zoo."

„En wijzen die ervaringen dan niet in een bepaalde „richting, meneer Vermeer?"

„Dat is een heele pientere vraag van je, Bunt," antwoordde Vermeer tevreden knikkend. „En die „zal ik ook wel eens beantwoorden. Maar nu nog „niet... Wat heb je, Kool?"

Die laatste woorden waren gericht tot den Hoofdagent, die binnen was gekomen met een visitekaartje in de hand.

„Deze dame vraagt U te spreken, Inspecteur," en Kool trad nu op Vermeer toe en gaf hem het kaartje.

Vermeer keek er op en las:

Mevrouw de Weduwe J. G. Verlinden—Toerkens.

Hij wierp het op zijn schrijftafel.

„Maar even wachten: ik zal wel bellen."

Kool verliet de kamer.

„En ik geef er daarom nu nog geen antwoord op," vervolgde Vermeer na deze onderbreking, „omdat „mijn waarnemingen toch nog te vaag en te ondoorzichtig zijn om ze tot iets concreets, tot iets wat „voor bespreking vatbaar is, te kunnen samenvatten.