is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„derstelt de mogelijkheid, dat mijn zoon dan misschien wel met vrienden of zoo... aan het pret„maken is."

„Inderdaad mevrouw, daar lijkt het ook heel veel „op... Hoe oud is uw zoon?"

„Vier en dertig."

„Gehuwd ?"

„Ongehuwd."

„En... houdt hij nogal van de goede dingen des „levens ?"

Ze schudde het hoofd met een wat droeven glimlach.

„Och... dat is nu juist de kwestie... Indien mijn „zoon iemand was, die nogal sterk leeft, iemand die, „laten we het zoo noemen, nog al eens aan de zwier „gaat, dan zou ik nog kunnen denken: Nu ja... „enfin... il faut que jeunesse se passé... Maar „daar is juist geen sprake van! Mijn zoon is een „stille uiterst solide jongen, ik geloof, nee ik weet, „dat men hem onder zijn kennissen zelfs saai vindt."

„Wat zoekt hij in Spa?" vroeg Vermeer.

„O, u denkt mogelijk aan het Casino, de Speelbank? Nee, hij wandelt daar graag, zoo maar in „zijn eentje, de omstreken zijn er prachtig en de „lucht is er zoo heerlijk. En dan maakt hij ook wel „uitstapjes met zijn wagen verder de Ardennen in, „Luxemburg... En 's avonds is er altijd wat te doen, „concerten, eens een opera..."

„Juist. Dus hij gaat nooit eens een beetje woest „aan de fuif, zooals men dat noemt."

„O nee, nooit. Dat weet ik zeker!"

„U heeft vanmorgen het hotel zeker weer opgebeld ?"