is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„jongen," antwoordde Vermeer, „het kan hoogstens „nog een petieterig bijrolletje spelen in het groote „drama of in het groote blijspel, waarvan we nu „zullen trachten het slotbedrijf te regisseeren!"

Op dat oogenblik kwam de Hoofdagent Kool de kamer binnen, hijgend en steunend onder het torsen van een ijzeren gewicht, waar een rood schilderijkoord aan vast zat.

„Van 't Centrale Ziekenhuis, Inspecteur."

„Mooi, zet maar neer in de hoek. Of nee, laat „dat gewicht eens zien," sprak Vermeer, „als je „krachten tenminste nog toereikend zijn om naar „hier te komen!"

„Gaat... nog... net... Hè!" zei Kool hijgend en hij plaatste het gewicht op de schrijftafel van Vermeer.

„Dankje," zei die en dan, als Kool weg was. „Voor de mop eens kijken wanneer dat het laatst „geijkt is," en hij legde het gewicht om en keek naar den onderkant, waar uit een heele rij van ingeslagen letters bleek, dat het gewicht regelmatig aan de ijking werd onderworpen. „Kijk, kijk," sprak Vermeer, „een liggende letter P, dat is het „laatste ijkmerk geweest en dat is, als ik me wel „herinner, nog geen maand geleden aangebracht, „want toen vond de laatste herijk plaats. Dat is „interessant, want daar blijkt uit, dat dit gewicht „deel uitmaakt van de inventaris van een zaak, „waar zulke gewichten geregeld worden gebruikt... „Hm... straks het IJkkantoor wel eens opbellen... „dat schilderijkoord doen we niet veel mee."

„Er is koperdraad door gevlochten," merkte Bunt op.