is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„Hoezoo ?"

„Die is aanvankelijk van Jacques geweest, een „roomkleurige cabriolet Packard."

„En er zat iemand naast hem?"

„Ja, ja, absoluut."

„Wie was het?"

„Dat weet ik niet. Ik denk een zakenrelatie."

„Het interesseert me bizonder, mevrouw Ver„linden. Kunt U een signalement opgeven van die „persoon ?"

„Nee, tot mijn spijt niet. Hoe gaat dat? Ik dacht: „O, daar rijdt Willem; ik zag hem zitten en naast „hem een ander. Het was iemand, die beduidend „langer was dan Willem, maar verder weet ik er „toch eigenlijk niets van. Het gaat zoo gauw voorbij."

„Dat is ook zoo," sprak Vermeer, terwijl hij nu meteen opstond. „Enfin, mevrouw Verlinden, we „hebben nu goed afgesproken. Maakt U nu maar „niet zenuwachtig; op dit oogenblik verkeert uw „zoon in ieder geval nog niet in levensgevaar."

„Ik hoop het," sprak ze met een zucht.

„Blijft U nu nog op de klok af tien minuten zitten," besloot Vermeer, „dan ga ik nu heen."

„Ik dank U voorloopig wel voor alles, meneer Ver„meer," sprak ze, hem de hand reikend.

Hij boog; dan liep hij de trapjes af, betaalde het juffertje, dat hem bediend had en verliet den winkel.