is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„hooren. Bovendien zal die fijn gekleede lange „meneer er wel voor gezorgd hebben, dat hij niet „noodeloos de aandacht trok. Hij zal zich wel achter „een krant verscholen hebben als er menschen in „zijn buurt kwamen. Moet je maar eens om denken. „Bunt, als iemand zoo de heele tijd verstoppertje „speelt achter een uitgevouwen krant, dan is er „dikwijls een luchie an! Enfin, maar dat klopt dus ! „Van Andel heeft die schobbejak netjes weggewerkt! „Daar zal hij geen plezier van hebben, wat ik je „brom! En nu ga ik enkele dingen in orde maken; „ik moet eens naar de Commissaris en naar de Officier. A propos, je hebt toch een pas?"

„Ja zeker, meneer Vermeer."

„Goed. We zien elkaar straks nog wel!"

Even later had Vermeer de kamer verlaten.

Dien avond zat het gezin van Inspecteur Vermeer huiselijk gezellig bijeen; het gezin, dat wilde zeggen, Mevrouw Vermeer, die met wat verstelwerk bezig was, gezeten aan de tafel, waarop het koffieblad nog stond, ondanks het late uur, want het was al over elven, Wies, de zestienjarige dochter, die gelegen op den divan de courant las en Vermeer zelf, hier „Paps", die in een luien stoel bij de radio zat.

Uit de radio kwam het geluid van een wereldberoemde juffrouw met een dreigende lage stem, die een onverstaanbaar Engelsch liedje zong, waarbij allerlei rare Jazz-geluiden als begeleiding werden voortgebracht.

Juist toen, door die begeleiding heen, het tijdsein floot, wat heelemaal geen storend effect had en er