is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

nog best bij kon, kwam er ook nog een ander wonderlijk instrument doorheen zagen.

„Leuk effect maakt dat," zei Wies, die uit hoofde harer jeugd veel verstand had van Jazz „echt „swing", „heel origineel, maar je reinste „hot-jazz" !"

,,'t Is je vader, die snurkt," zei mevrouw Vermeer en dan luider: „Pa !... Als je toch slaapt, zet dat ding „dan af!"

„Slaapt?" herhaalde Vermeer op den gebruikelijken verontwaardigden toon bij zulke betrappingen, maar dan, als het tot hem doordrong, dat er toch wel iets van aan kon zijn, draaide hij den knop om en stond meteen op. „Hè, hè... ja, als er van die „soort juffrouwen zingen, dan word ik altijd zoo „heerlijk doezelig. Hoe laat is 't ?"

„Kinderenbedtijd," zei mevrouw Vermeer met een blik op Wies, „het tijdsein van kwart over elf „heeft net gefloten. Nog koffie?"

„Nee, dank je."

„Zeg Paps," sprak Mies, „ik lees hier, dat er in „Gaasterveld een lijk uit het water is gehaald en „aan de voeten van dat lijk was een gewicht gebonden. „Is dat iets van U?"

„Wat bedoel je, dat lijk of dat gewicht?"

„Kind!" riep mevrouw Vermeer. „Schei uit ! Het „gaat naar de nacht. Hou die griezelige verhalen „voor je!"

„Wat staat er van?" vroeg Vermeer nu toch geïnteresseerd. „Lees 't eens voor en zeg voor „lijk" „dan maar „meneer" dan is 't minder erg voor „Ma!"

„O ja. Goed", zei Wies en dan lezend: