is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„Telefoon !" zei mevrouw toen het belletje rinkelde in het kabinet naastaan.

Vermeer stapte er naar toe, nam den hoorn af en luisterde.

„Hallo?... Ja, met Vermeer... Ja, ik ben het „zelf... O, ik hoor het al, mevrouw Verlinden... „Ja, U kunt wat mij betreft vrij spreken, maar staat „U zelf wel onbespied?... O, zijn die allemaal uit of „naar bed... Goed, maar spreekt U toch maar zacht „en niet te duidelijk, ik begrijp het toch wel... Wat „we verwachten is zeker gekomen?... Juist, dat is „wel vlug. O per expresse, ja, ja... ze zijn zenuwachtig ... Och, zoo'n akelige brief?... Moet U „heusch niet heelemaal au serieux nemen, ik heb U „dat wel voorspeld... Zij redeneeren natuurlijk zoo: „Hoe feller wij dreigen, hoe meer kans op succes... „Nee, dat begrijp ik, de kiosk is gesloten... Ja, ja, „er moet nu gehandeld worden, daar heb ik al reke„ning mee gehouden, mevrouw Verlinden... Vertrouwt U maar gerust op mij... Dat komt best terecht... Nee, nee, nee... niets sturen, niets „doen... Ja, es even zien, ik moet die brief onmiddellijk hebben... Hm... Weet U wat ?... Dicht bij „U in die zijstraat is een brievenbus... Brengt U „daar quasi even een brief naar toe... over tien mi„nuten... ik kom per fiets, breng daar schijnbaar „ook een brief naar toe, tref U daar... U geeft „me de ontvangen brief en dan rijd ik meteen „door en U gaat weer naar huis... Al die voorborgen zijn misschien overbodig maar we kunnen „niet te voorzichtig zijn ... Goed ... Mevrouw „Verlinden!"