is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

zijn nationaliteit blijkbaar wilde demonstreeren door op zijn tafel de aanwezigheid te eischen van Worcestershire-sauce, Tomatoketchup en een flesch Piccalilly. Overigens had deze heer ook in de eetzaal zijn Times meegebracht, achter welk blad hij zich dadelijk verschool, zoodra zijn bord weer leeg was.

„Mooie eetzaal," zei de geelharige [jonge man, die nu ook eens naar binnen keek.

„Interessant," antwoordde zijn vader, die nu blijkbaar uit zijn verstrooiing weer meer bijkwam. „We zullen vlug af eten," en dan tot den kellner, die soep bracht en diende, „Dépêchez-vous un peu, s'il vous plait; nous sommes assez pressés!" —■ „Bien monsieur," zei de man en hij hield woord, want de helft der tafeltjes was nog niet ontruimd, toen ook voor hen het dessert bereids werd opgebracht.

„Laten we hier even een sigaar gaan rooken," zei de eerwaardige heer, toen ze van tafel waren opgestaan en nu door de serre en de hal in den grooten salon kwamen, welke een aantrekkelijke hoeveelheid heerlijke luie stoelen bleek te bevatten.

Ze vlijden zich beiden neer in een paar leeren chesterfields.

„Heb jij lucifers bij je?" vroeg de oude heer, na een vergeefsche betasting van zijn zakken.

„Kan ik U dienen?" vroeg de vader van het oranje pull-overtje, die juist naderbij trad, blijkbaar aangelokt door de Hollandsche klanken uit den mond van den ouden heer, en hij knipte meteen voor diens even terugschrikkend gelaat, het vlammetje van een sigarenaansteker los.