is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„niet vermoeden, dat wij hier zijn. En hier in het „hotel, nadat ik weer weg was gegaan ?"

Bunt schudde het hoofd.

„Nee, toen heb ik ook niets beleefd. Maar dat was „ook niet waarschijnlijk, want U had me geadviseerd om zoolang maar op mijn kamer te blijven !" sprak hij met een glimlach. „En dat heb ik gedaan !"

Vermeer lachte ook even, zijn grimmig lachje.

„Juist. Dan zal ik je eens vertellen, wat ik zooal „heb uitgevoerd. Ik heb aan het station een taxi „genomen en toen ben ik me eerst gaan legitimeeren „en voorstellen bij de hoogste politie-autoriteit „hier, de Procureur du Roi, een charmante meneer, „die me dadelijk een introductie gaf voor de Com„missaris van Politie. Ook die heeft me alle hulp „toegezegd en met hem ben ik naar de Postdirecteur „gegaan. Dat wil zeggen de Commissaris heeft onze „komst eerst telefonisch voorbereid en toen zijn we „elk op onze eigen gelegenheid daarheen gewandeld „om geen aandacht te trekken ! Het is hier vlak bij!"

„Ja, dat weet ik," sprak Bunt, „we zijn er langs „gereden; het is hier juist om de hoek!"

„Precies. Nou, van de Postdirecteur vernam ik tot „mijn verbazing, dat er geen verzoek van een meneer „Lamotte was ingekomen om een eventueele Poste„restante-brief aan zijn adres door te zenden; de „ambtenaar van het loket Poste-restante verklaarde „integendeel, dat er al een paar maal iemand was „wezen vragen naar een brief Lamotte. Hoe die „persoon, het was een meneer, er precies uit zag, „kon hij niet zeggen, maar hij zou er nu op letten !"

„Toch dom en brutaal!" zei Bunt.