is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„de portier nog wat vragen en dan zullen we verder „zien!"

De portier stond achter zijn toonbank te praten met een dame.

Vermeer en Bunt wachtten tot het gesprek geeindigd was, dan vroeg de eerste zacht:

„Die Mr. Webster, welke kamer heeft die?"

„Even voor U zien... O hier, nummer 46."

„46?" vroeg Vermeer verwonderd, „maar dat is „toch die bewuste kamer op de derde étage?"

„Nee, nee, elke étage heeft zijn eigen nummering; „er zijn vier kamers nummer 46 en Mr. Webster „heeft die op de vierde étage. Hoe vraagt U dat zoo ?"

„Omdat ik hem aantrof in de kamer van meneer „Verlinden op de derde étage."

De portier zag Vermeer verwonderd aan.

„Die kamer is op slot. U heeft zelf de eenige „sleutel."

„Dat dacht ik ook. Maar hij beweerde dat de deur „had open gestaan en dat hij zich alleen in de étage „had vergist."

„Dat is mogelijk," sprak de portier, „maar hoe „die deur openkomt begrijp ik niet, dat moet ik „eens aan het kamermeisje vragen."

„Hoor ik dan nog wel," sprak Vermeer en hij wilde met Bunt doorgaan.

„O ja, nog een ding, meneer," zei de portier dan zacht en haastig. „U weet wel die auto van die „vriend... ?"

„Ja?" vroeg Vermeer met oogen vol verwachting, terwijl Bunt zich even omwendde.

„Dat was een roomkleurige cabriolet Packard."