is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

kleine mogelijkheid bestond er; misschien zou de man het, gedreven door zijn hebzucht, nogeens riskeeren; misschien ook hield zijn plotseling heengaan geen verband met de waarneming van het waarschuwingsbelletje en was hij om een geheel andere reden even weggeroepen.

In ieder geval mocht ook die kleine kans niet verwaarloosd worden en zoo ging Vermeer dan ook maar weer terug naar zijn plaatsje achter den pilaar; maar eerst trad hij nog even in het glazen kantoortje van den Directeur om hem zijn wedervaren te vertellen.

„Ah le saligaud!" riep het keurige heertje uit. „II s'est sauvé! Maar misschien komtem terug!"

„Daar hoop ik nog op," antwoordde Vermeer, „dus als U er geen bezwaar tegen heeft, dan wou „ik mijn wachtpost nog maar even betrekken."

„Mais si, si, monsieur 1'Inspecteur... Doet wat „gij wilt... Faites comme chez vous ! Ha, ha, ha !... „En nu een glas Elixir de Spa om, zooals wij zeggen, „de verveling dood te slaan!"

„Nee nog niet... nog niet!" antwoordde Vermeer lachend.

„Ah pas encore!... Allez, dat vinden wij dan „later!"

„Tot straks, meneer de Directeur!"

„Au revoir, monsieur 1'Inspecteur!"

Even later zat Vermeer opnieuw op zijn uitkijk- * post en vouwde de Soir maar weer open.

Het beloofde nu niet veel meer en de animeerende spanning was er geheel uit; voor hem tikte een klerk een telegram, hij luisterde even, spelde Maman