is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

gesprek ook nog wel gauw kon doen; er moest dan toch nog altijd definitief verrekend worden aan het loket.

Door de koptelefoon ging een ruischen, dan een zoeming, dan plots een vrouwenstem scherp helder:

„Met vier, dubbel acht, vijf, drie?"

„Ja, met wie?" vroeg ergens een mannestem.

„Hier is Spa voor U... Spreekt U maar!"

Dan weer niets en dan andermaal een mannestem:

„Hallo?"

„Meneer van Andel daar?"

„Wou U meneer persoonlijk hebben?"

„Ja."

„Oogenblik, zal U verbinden."

Vermeer herkende de stem niet van den man, die opbelde. Even hoorde hij niets. Dan weer ineens en ditmaal herkende hij duidelijk de stem van Willem van Andel:

„Ja, met van Andel, Met wie?"

„Met mij."

„O..." er klonk duidelijk schrik in dien uitroep. „Wat is er?"

„Er is iets niet goed."

„Wat dan?"

„Kom zelf maar eens; het is noodig."

„Is er iets met... hem?"

„Nee dat niet, nog niet."

„Zending ontvangen?"

„Nee. Daarom juist!"

„Ja, daar kan ik toch niks aan doen."

„Dat kun je wel. Dat is maar klets!"