is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

uithoudingsvermogen, maar toch was hij tevreden, zéér tevreden zelfs, zóó tevreden, dat hij in het bad zittend een deuntje begon te fluiten. Of Bunt al in zijn kamer zou zijn? Die had het gemakkelijk gehad. Of 't een plezierreisje was ! Enfin, hij was nog jong; het zware leven moest voor hem nog beginnen.

Vermeer voelde zich door het koele bad heelemaal opgeknapt en fiks en een kwartier later stapte hij dan ook alweer keurig gekleed, een beetje bijgeschminkt en opnieuw bepruikt, als een tip-toppen en eerwaardigen Heer van den Einde Senior zijn kamer uit en de gang op.

Hij tikte in het voorbijgaan even op de deur van Bunt's kamer, maar hij hoorde daar binnen niets; de deur was op slot; Bunt was dus blijkbaar nog niet thuis of mogelijk zat hij nu in den salon op hem, Vermeer, te wachten.

Vermeer liep de gang ten einde, kwam bij het trappenhuis, waarin ook de lift was gebouwd; een oogenblik dacht hij er over de lift te bellen, maar eigenlijk was het de moeite niet, dus besloot hij de trap maar af te loopen.

Juist toen hij dit besluit genomen had, schemerde de lift door de tralies; Vermeer bleef even staan om te zien of Bunt daar ook in stond, maar het was Bunt niet, het was Mr. Webster.

Vermeer zag den langen Engelschman op de rug, doch hij bleef nog even staan; de lift stopte op de tweede étage en Mr. Webster stapte daar uit.

„Wat drommel, was de man, die zijn kamer immers