is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„op de vierde étage had, nu weer in de war met „zijn „floor?"

Van het trapgat uit kon Vermeer het bovenste gedeelte der figuur van den langen Engelschman nog juist zien en volgen; toen wendde de man zich eensklaps om, heel even maar, dan was hij definitief uit het zicht van Vermeer verdwenen.

Maar door Vermeer was een kleine schok van verrassing gegaan; Mr. Webster droeg een bruinen deukhoed en zijn oogen waren bedekt door een blauwen bril.

Een oogenblik aarzelde Vermeer.

Zou hij teruggaan? Kijken wat dit geheimzinnige individu daar nu eigenlijk uitvoerde op de tweede étage, waar hij niets te maken had, doch op welke zich de kamers van hem — Vermeer — en Bunt bevonden? Zijn valies was op slot en bevatte met opzet niets, wat zijn ware functie zou kunnen verraden; ook zaten daar geen dingen van waarde in; wat kleeren, toiletartikelen, anders niet, en Bunt had hem verzekerd, dat de inhoud van zijn valies, wat den aard der voorwerpen betrof, vrijwel met dat van hem — Vermeer — overeenstemde.

Wie en wat was die Mr. Webster toch?

Een wonderlijk type. Geheimzinnig maar altijd in-de-gaten loopend ! Steeds opvallend-merkbaar loerend achter een krant. Ook nu weer was zijn gedraging — als hij van zins was op deze étage iets uit te voeren, dat stiekum moest gebeuren — al bizonder tactloos. Of... was deze tactloosheid maar schijn en in waarheid juist zeer doordacht? Was hij de man geweest, die den brief voor Lamotte