is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

komende auto's; alleen de motorfietsers in hun onsmakelijke kleeding met gasmaskerachtige hoofdbedekkingen vielen in hun sombere grauwheid en met hun blafferig-lawaaierig gedoe wat uit den toon van al dit zonnige jolijt, maar ze konden het plezier der anderen toch niet bederven.

Op een hoog punt van den weg, terzijde daarvan, in de schaduw van een rotspartij, stond een groote donkere auto geparkeerd en achter een paar jeneverbesstruiken stond een motor-met-zijspan.

Daarvoor, op een bemost groen veldje, zaten een zestal heeren oogenschijnlijk heel plezierig te gezelsen, onder het genot van sigaretten en pijpen en op een rotswand rechts zat een heer met een veldkijker, welke hij telkens richtte op den langen zonnigen weg in de richting Nessonvaux.

„Het is toch uitgesloten, dat hij langs een andere „route komt, cher collégue," vroeg een der heeren, zich tot Vermeer, die uitgedost als meneer van den Einde Senior met Bunt als zijn tweede zoon Karei, ook in den gezelligen kring op het mos zat, terwijl van de vier andere heeren er twee Inspecteurs waren der Recherche van Spa en de twee anderen gendarmes, welke functie ook de heer met den veldkijker bekleedde. Van deze drie gendarmes vormden er twee de bezetting van den motor en de derde fungeerde als chauffeur van den grooten geparkeerden politie-auto.

„Ja, dat acht ik inderdaad uitgesloten," antwoordde Vermeer, „dit is de algemeen gevolgde en ook de „eenige goede route en bovendien heb ik hem „zelf hooren zeggen, dat hij die zou nemen."