is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

daar tusschendoor was het grijsblauw van den geasfalteerden weg en over dien weg schoten de auto's en fietsen met het zonlicht sterschietend op het lak der carrosserieën en de vernikkelde sturen.

„O ja..zei Vermeer, „daar zie ik hem... een „roomkleurige wagen..

„Ge ziet 'm?" vroeg de gendarme, terwijl Vermeer hem den kijker weer terug gaf.

„Ja, maar het is hem nog niet. Dit is een two„seater en de wagen, die we hebben moeten, is een „cabriolet."

„Ge hebt gelijk, zulle," zei de gendarme, die nu ook weer keek, een beetje mistroostig over zijn loos alarm.

Vermeer ging maar weer even als de anderen in het groene mos zitten en een paar minuten later suisde het roomkleurige two-seatertje, een Fransch wagentje, hun voorbij.

„Ge weet niet woar dien „Arthur" woont, cher „collégue?" vroeg nu weer een der Spa'sche inspecteurs.

„Nee," antwoordde Vermeer, „geen flauwe notie."

„Dat is spijtig, want het zal beter zijn, als we „daar niet langs rijen. Ik heb al gedacht, we gaan „niet weerom over den Boulevard de la Reine, „moar euver Theux, Polleux, Tiege, en zoo langs „den Lac de Warfaaz."

Vermeer knikte.

„Dat lijkt me uitstekend, maar laten we dat plan „nog even aanhouden, waarde collega," antwoordde Vermeer, „ik voorzie een mogelijkheid, waardoor „alles misschien nog anders kan loopen."