is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„£a suffit. Allons messieurs, en route!"

Een oogenblik later reden de twee gendarmes in hun motorzijspan reeds snel weg in de richting Pepinster en even daarna was ook de groote politieauto uit zijn schuilplaats achter het groene mosveldje op den weg gereden.

Toen ze reeds allen in die auto hadden plaats genomen, stapte Vermeer nog even uit en trad op van Andel toe, die daar nu alleen achterbleef en wat in elkaar gezakt met gesloten oogen tegen den rotswand leunde, maar hij ging dadelijk recht staan, toen hij Vermeer zag naderen.

„Meneer van Andel," sprak de laatste zacht, maar op diep-ernstigen toon. „U heeft zich niet „bedacht? Wij mogen rekenen op Uw medewerking?"

Een siddering trok door van Andels lichaam.

„Martel me toch niet langer..." bracht hij eindelijk met moeite uit... „Geloof me, geloof me toch... ik zal bewijzen, dat ik... al ben ik dan een schoft... toch ook nog... een man... kan zijn."

Vermeer knikte, hij zei niets meer en wendde zich om.

Even later reed de politiewagen weg en het van Andel met zijn cabriolet op het groene mosveldje alleen.