is toegevoegd aan uw favorieten.

Tweesprong

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

minste niets meer gebeuren, dat hen storen zou vandaag 1

Maar alweer was het de schim van Volvers, die de rust verbrak.

Rouke had na al zijn gepeins één gevolgtrekking gemaakt, die hem niet meer met vreê liet. Hij keek Elsje aan, die de oogen opsloeg en opeens luisterde, toen hij zeide :

„Denk je, dat Volvers er niets van zal zeggen, dat je hier was en niet naar hem en Pauwe bent gegaan ?"

Het was een nieuwe schrik voor haar. De stille gelagkamer, heel dit rustige uur, was opeens weg uit haar gedachten. Zij zag den winkel in 't dorp voor zich, met haar vader en Volvers. Scherp hoorde zij de harde stem van den Boer, die met de groote vraag aankwam : waarom hij zijn dochter Elsje bij de rechtszitting had moeten zien, terwijl zij zich daar steeds achteraf gehouden had voor hem en Pauwe ?

Haar vader zou hem niet met een uitvlucht kunnen ontsnappen, er was ook heelemaal geen voor den Boer begrijpelijke reden voor op te geven, waarom zij er was geweest en Pauwe had ontweken....

Daar zou natuurlijk weer allerlei geharrewar uit ontstaan, wat voor haar vader ook alles behalve prettig was. Hij had nu eenmaal in de nieuwe grossierderij in alles met Volvers te rekenen. Wanneer de boer woedend was om zijn nederlaag in de rechtszaal, dan zou hij zeker iets ondernemen, om die woede op een ander te koelen.

Alsof haar vader toch het noodige nog niet had te