is toegevoegd aan je favorieten.

Tweesprong

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

preek hem veel te lang. Het was er hoe langer, hoe moeilijker uit te houden, zoo besloot hij.

Rouke las den brief ten einde en herinnerde zich toen, dat zijn vader hem aangeraden had vóór zijn vertrek naar zee, ook nog een keer naar een kerk te gaan. Zijn leven kreeg nu meer beteekenis, het werd van een hoogere orde, dus moest hij het zijn volle waarde ook geven, had hij erbij gezegd.

De jongen had er niet veel zin in, vooral na wat Gerrit-Jan er over schreef. Een kerk bleef nu eenmaal een afschrik van al wat jong en levendig was. Wel was hij van plan nog een keer met den pater te gaan praten, eer hij wegging.

Eind Juni zou de „Agatha" laden, lang duurde het nu niet meer. Rouke stapte op een middag naar de pastorie en belde. Het was wel geen spreekuur, maar pater Vrolijk sliep 's middags toch nooit, daardoor durfde hij wel vragen of de aalmoezenier thuis was.

Op diens kamer kwam hij eerlijk met zijn vragen los.

Of de pater ook wist, hoe de scheepvaart in elkaar zat, of daar soms ook kapitaal en rente achterstak ?

Ja, zei de pater, dat zit er feitelijk al een heelen tijd achter, dat schijnt er goed te zitten, maar of het daarom goed is, blijft de vraag....

Of het dan niet nadeelig voor de menschen was, die er op de booten hun leven voor over hadden in storm en slecht weer, terwijl de personen, die de winst deelden, veilig achter een kachel zaten en daar de schepen bestuurden zooals zij dat in hun eigen belang wilden ?

Natuurlijk zou het ook wel nadeelig kunnen zijn, ant-