is toegevoegd aan uw favorieten.

Timboel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekomen zijn, eten zij hun rijst, waarna ze rustig pratend op de met matten bedekte rustbank bij elkander zitten, Timboel knikkebollend in zijn moeder's slendang.

Buiten zwerven op dit uur de geesten rond, die zij echter niet te vreezen hebben. De noodige offers zijn gebracht; de gebruikelijke tooverspreuken en gebeden zijn trouw opgezegd. De geesten zullen de thans gesloten deur niet binnen dringen.

En als het lied van de krekels begonnen is, een zwoele donkerte den kampong omhult, is voor het kleine gezin de dag voorbij. Op de eenvoudige banken liggen allen weldra te slapen tot den volgenden morgen, bij het opgaan van de zon, de hanen elkander van dessa tot dessa hun morgengroet toeroepen.

Dan gaat Baboe met den nog slaperigen Timboel naar de kali. Ze wascht zich en kamt haar glanzende, blauw-zwarte haar en draait het behendig tot een losse wrong, die met een speld bijeen gestoken wordt.

Bij Timboel gaat het vlugger. Kleeren heeft hij niet en zijn bolletje is, op een enkel plukje na, kaal geschoren. Mocht er eens iets heel ergs met hem gebeuren, dan heeft Allah dat plukje haar noodig om hem den hemel in te trekken.

Als Timboel zijn pisangblad met morgenpap heeft