is toegevoegd aan uw favorieten.

Timboel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V

NÈNÈK VERTELT

Na enkele dagen is Timboel weer aan den regentijd gewend. Het regent nu bijna eiken dag wel uren achtereen. Het vele in huis zijn begint hem danig te vervelen. Van zijn wajangpop, die hij schaduwen op den wand liet maken, heeft hij al genoeg. Hij heeft geholpen het huisje te vegen; de tortelduifjes hebben hun zaad gehad.

Zachtjes heeft hij hen met de hand in het kooitje over de grauwe, kloppende lijfjes geaaid en de donkere grijsomrande oogjes bekeken. De kruik heeft hij voor Nènèk met drinkwater gevuld. Nu valt er niets meer te doen.

Het is weer Nènèk, die hem, als iedereen van huis is, sprookjes en oude legenden vertelt. Met schitterende oogen, elk woord verslindend, leeft Timboel mee in de wonderlijke verhalen, die zij zóó goed weet te beschrijven, dat hij alles in bonte kleuren voor zich ziet, precies zooals het geweest moet zijn.

„Vertel mij vandaag het verhaal van de twee