is toegevoegd aan uw favorieten.

Timboel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VI

NÈNÈK'S DOOD

Als Timboel tot een stevigen jongen van een jaar of zes is opgegroeid, gebeurt er op zekeren dag iets, dat een groote verandering in zijn leven brengt. Den avond tevoren was Nènèk, die steeds kleiner en magerder scheen te worden en die dien dag als gewoonlijk hare bezigheden had verricht, dadelijk na den maaltijd zonder het gebruikelijke praatje, op haar slaapbank gaan liggen.

„Ik merk, dat ik oud word," zei ze. „Ik ga maar vroeg slapen."

Doch de hanen kunnen haar den volgenden morgen niet wakker kraaien. Als allen reeds zijn opgestaan, schijnt het oudje rustig door te sluimeren. „Grootmoeder," roept Timboel, „word toch wakker. Het is al morgen!" En met zijn handje vat hij haar bij den arm om haar te wekken. Doch zij beweegt zich niet. Nènèk is den vorigen avond zoo vast in slaap gevallen, dat ze nooit meer wakker zal worden. Klein en verschrompeld, ligt ze roerloos onder haar sarong. Het grijze hoofd, met