is toegevoegd aan uw favorieten.

Timboel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de gesloten oogleden half afgewend, op het kleine kussentje....

Schrik en een gevoel van angst drijven Timboel naar buiten, waar zijn moeder zich aan de kali staat te wasschen. Timboel trekt haar mee naar binnen, de oogen wijd opengesperd van angst en nietbegrijpen.

„Arme Nènèk is dood! Zij is te oud om langer te leven," hoort hij zijn moeder zeggen, terwijl ze de sarong over Nènèk's hoofd trekt en zich naar buiten spoedt om familieleden en bekenden te waarschuwen.

Den zelfden dag nog wordt Nènèk begraven. Bedroefd zit Timboel tegen den deurpost van het huisje geleund, als binnen zijn moeder en enkele vrouwelijke familieleden bezig zijn Nènèk te wasschen met de vijf voorgeschreven soorten water en haar daarna in wit lijnwaad wikkelen. Dan leggen ze haar op een eenvoudig matje op den grond met de voeten naar de buitendeur gericht, totdat men haar naar haar graf zal dragen. Een sarong wordt over haar uitgespreid en met snoeren van witte bloemen omhangen. Aan de windzijde plaatsen zij een wierookvat, opdat de wierooklucht over Nènèk heen gevoerd zal worden. Aan hoofd- en voeteneind worden olielampjes aangestoken.