is toegevoegd aan uw favorieten.

Timboel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben ze reeds lang uit het oog verloren. Ondanks zijn moeheid voelt Timboel zich voldaan. Hij heeft het nieuwjaarsfeest meegemaakt, is op de avondkermis geweest en heeft de stad gezien.

Tegen zijn moeder aangeleund zit hij weer in een schokkend wagentje. Het paardje trippelt over den glimmenden asphaltweg. Uit de half duistere kampongs klinkt geknal van voetzoekers en als glimwormpjes flakkeren de olielichtjes, die de deurposten der woningen versieren, nu het vasten beëindigd is en het nieuwe jaar is begonnen. De nieuwe beurs, die zijn vader in een der kramen voor hem gekocht heeft, wordt zorgvuldig opgeborgen bij de kleeren en sieraden in het ijzeren koffertje onder de slaapbank.

Nog dagenlang spreekt Timboel met zijn vriendjes over hetgeen zij beleefd hebben.