is toegevoegd aan uw favorieten.

Timboel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XV

OVER BERGEN EN EEN BEHOUDEN THUISKOMST

Als de wolken laag boven het meer hangen en alles verstoppen achter een vochtigen sluier, krijgt Timboel het kil en koud ondanks zijn warme baadje. Dan verlangt hij naar zijn kampong, naar zijn vriendjes en naar de warmte daar beneden.

Maar zijn troost is Troeno, die bootenbewaarder is van het groote hotel. Weliswaar heeft Troeno in de morgenuren veel te werken, maar als 's middags de hotelgasten slapen, mag Timboel dikwijls met hem mee in zijn prauwtje.

Terwijl zij dan aan het visschen zijn, vertelt deze veelbereisde man van bergen en draken, verhalen, die Timboel soms rillingen over den rug doen loopen, maar waar hij toch zoo graag naar luistert. Maar dikwijls is de hemel blauw en schijnt de zon warmer dan ooit, zoodat Timboel een hoofddoek noodig heeft, om zich tegen de brandende stralen te beschutten. Dan koestert hij zich behagelijk in de zonnewarmte, lui liggend in de punt van het bootje,