is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verslagenheid op de gezichten te zullen lezen öf een applaus voor zijn fraaie toespraak, maar in stede daarvan zag hij op de gelaten alleen maar de uitdrukking van de grootste verbazing.

„Houdt U mij ten goede, meneer . .e . . . zei de artist, die nu ook opstond, „maar hetgeen U daar zegt is voor mij volkomen onbegrijpelijk. U is benoemd en U heeft een contract! Welnu, ik ben öök benoemd en ik heb eveneens een contract!" en ten bewijze, dat hij waarheid sprak, haalde hij uit een zak van zijn fluweelen jasje een papier en hield dit den verbijsterden man voor het gelaat.

„Maar ik heb ook een contract!" riep nu de sproetenkop.

„En ik ook!" riep de lange magere man met het halve kale hoofd.

„En wij ook!" riep Jaap, die meteen maar het woord nam voor van den Drift en dan wat heesch tot dien laatste. „Goeie hemel, maar dan is die ouwe dame niet snik!"

Ze waren al sprekend en roepend allemaal bij elkaar gekomen en ieder hield zijn contract in de hand!

„Ik hoorde U veronderstellen dat die ouwe dame niet snik is," zei de sproetenkop, „maar ik kreeg de indruk dat ze juist buitengewoon bij de hand was!"

„Maar meneeren," sprak Jaap, „voor alles één vraag! Wie is die oude dame eigenlijk?"

Er viel een stilte.

„De naam staat op het contract," zei de dikke man mistroostig en nogal erg uit het veld geslagen, „maar hij is onleesbaar!"

„Er zijn verstandige menschen genoeg, die onleesbare handtekeningen zetten," merkte van den Drift op.

„Maar ik zou toch willen weten met wie we per saldo te doen hebben!" sprak Jaap, „Kastelein!"