is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en even later zaten ze allemaal in den Jan Plezierachtigen wagen, welke groot genoeg bleek te zijn om ook al de bagage te bevatten.

De man met de platte pet klom langs een paar ijzeren treedjes op den hoogen bok, greep de leidsels en de zweep, klakte met zijn tong, maakte een schorrig keelgeluid — bij wijze van afscheidsgroet — tegen den kastelein en Hent, die stonden te kijken, de paarden trokken aan en zoo reed het zestal dan naar zijn ietwat vage bestemming.

,,We zullen er nu toch in ieder geval wel gauw achter komen hoe onze Barones heet," zei Rudolf Medemblik.

„Ik heb de handteekening laten zien aan een vriend van me, een ervaren grapholoog," sprak Steven Herklots, „maar die zei dat het geen letters waren, zoomaar zinlooze streepjes."

„Dat kan daarom toch wel een handteekening zijn," merkte Karei van den Drift op. „Ik heb een meneer gekend, die Huisman van Oosten de Boer heette en diens handteekening was een rechte streep met een krulletje aan het eind!"

„Ik zal 't eens aan de koetsier vragen," zei Piet Sterk en zich achterover buigend in de vrije lucht, riep hij naar boven:

„Hé vrind . . .! Zeg, koetsier! . . . Hallo, jij daar!"

Maar de man met de platte pet draaide zelfs het hoofd niet om.

„Don't speak to the man at the wheel!" zei Jaap.

„What's in a name," citeerde Pablo Savola op verachtelijken toon.

En daar had hij eigenlijk gelijk in!

Prompt een kwartier later reeds de Jan Plezier de oprijlaan in van de Doornenburg en een oogenblik daarna hield hij stil voor het bordes.

De huisknecht stond in de hal en deed in zijn optreden