is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„U woonde daar dus blijkbaar nogal ver van een beschavingscentrum af," sprak hij dan.

„Wij vormden-zelf een beschavingscentrum," antwoordde zij blijkbaar wat gepiqueerd.

,,Ja, ja . . . zoo bedoel ik het ook niet," poogde hij haastig te herstellen.

„Wat bedoelde U dan eigenlijk wel?" vroeg ze en ze zag hem met haar mooie oogen nu zoo strak-streng aan, dat hij dien blik ontwijkend even in de droomerige glanzende pruimedanteoogen van Meedie staarde, welker oogleden als slecht gesmeerde rolgordijntjes heel langzaam op en neer gingen, maar overigens scheen het heele koffiekleurige gezicht door een inwendige beroering te trillen.

„Hm . . . juist . . .," sprak hij dan, na een kuchje Thora's vraag maar negeerend, ,,we zullen dan nu vandaag met het Engelsch beginnen."

„Ik zou veel liever Spaansch leeren," sprak ze.

„Spaansch?" herhaalde hij. „Waarom juist Spaansch, Freule?" en hij glimlachte maar eens, blij, dat ze haar uitdagende vraag nu blijkbaar vergeten was.

„Dan zou ik Cervantes in het origineel kunnen lezen. Ik heb altijd een bizondere voorliefde gehad voor de figuur van Sancho Panza. Zoo'n echte goeie sukkel die niets doorziet of begrijpt en overal zoo goeiïg dupe van is."

„Tja ... tja . . .," sprak hij, „dat is wel zoo, maar . . . e . . . dat kan misschien later eens. Ik ken geen Spaansch."

„O nee?" vroeg ze verbaasd. „U ziet er juist uit of U vloeiend Spaansch kunt spreken! U doet me denken aan Don Carlos. Dat vond ik gisteravond aan tafel dadelijk, toen ik U zag!"

„Hé . . . waarom?" vroeg hij meer verschrikt dan verbaasd.