is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Herklots, teeken jij de caramboles dan op," zei Sterk. „Dan doen we alle drie wat!"

Na van den Drift was het Dr. Rudolf Medemblik, die het leskamertje betrad met de bedoeling een aanvang te maken met zijn lessen in de Natuurlijke Historie.

Biologen plegen als jonge lieden buitengewoon ijverige studenten te zijn, bereid en genegen tot veel snuffelwerk, bereid ook om in de vrije natuur, evenals de beroemde kat van van Alphen „urenlang gedoken" te zitten in een droge sloot of achter een vochtig braamboschje om de levensverrichtingen te bestudeeren van koekoeken, mierenleeuwen, hazelwormen en sprinkhanen, doch wanneer al die ijver en bereidheid dan tenslotte gekristalliseerd is in een dissertatie over de moeilijkheid van het determineeren van entomolieten of iets dergelijks en de Doktorshoed dan de Kroon is geworden van al dien doorwrochten wetenschappelijken arbeid, dan heeft zoo'n bioloog maar al te vaak nog een heelen dobber om een behoorlijk belegde boterham te verdienen.

En zoo was het Rudolf Medemblik ook gegaan; op jeugdigen leeftijd had hij de helft van zijn hoofdhaar al weggestudeerd, maar ondanks dit kosmetische offer had de ondankbare samenleving hem nog nooit een kans geboden om een behoorlijke baan machtig te worden.

Hij voelde zich nu heel weinig op zijn gemak onder den vriendelij k-critischen blik van Thora en den blik uit de glanzende pruimedanten van Meedie en zijn les waarop hij zich ter dege had voorbereid en welke tot onderwerp had den bouw der planten, werd door Thora's vraagjes aldra zoo verward en week weldra zoo af van het onderwerp, dat hij per slot van rekening via het leven van ZuidAmerikaansche colibri's, terecht kwam bij de Siberische mammoethen, waarna Rudolf Medemblik het maar opgaf