is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zeker, Thora was een schat van een meisje, maar de omstandigheden moesten er ook naar zijn om die schattigheid te kunnen waardeeren. Aan tafel had hij haar héél lief en interessant gevonden en pittig; hij vond trouwens de gedachte heelemaal niet onaangenaam, dat hij vanmiddag weer naast haar zou zitten, al zou het nu toch wel een beetje anders zijn dan gisteren.

Eigenaardig dat hij juist was uitgekozen om haar tafelheer te wezen!

Maar ja, anders dan gisteren zou het nu ook zijn door Meedie, wier houding als een soort slaafsche lijfmeid nu toch wel erg dik-op pose bleek te zijn! Wie moest daar nu dupe van wezen?

Thora had zich gisteren overigens nog versproken ook; dat had hij wel gemerkt en de schrik van meneer Vignol om dat déraillement was hem evenmin ontgaan.

Doch hoe dat allemaal zijn mocht, hij was nu toch maar blij, dat hij die twee meisjes kwijt was.

Na eenige oogenblikken trad hij uit het zandpad weer op den rijweg, na eerst voorzichtig de situatie verkend te hebben. Maar alles was veilig; hij lachte.

Wat verderop wees een handwijzer bij een boschweg naar Montferland en Jaap sloeg dien boschweg in; hij volgde hem een eindweegs en klom dan weldra langs een spiraalvormig pad naar den top van den heuvel, waar bovenop het aardige hotel staat, waar ook de oude poorten en deuren zijn met de lange latijnsche inscripties in de tympanen en waar op het terras genoten kan worden van het fraaiste uitzicht, dat ons goede land bezit. Heel in de verte het blanke lint van den Rijn, daarachter de torens en heuvels van Kleef, dichterbij het romantische kerkje op den Eltenberg en meer in de onmiddellijke nabijheid, in de diepte, het oude kasteel van 's Heerenberg.

Jaap keek er even naar, maar hij had toch meer zin in