is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

evenals de grootvader, die nog even glimlachend ten afscheid neeg.

Dan werd het portier gesloten; nog een lachje ving hij op uit de zielvolle blauwe oogen en dan was deze beleving ook weer voorbij en liep hij weer alleen op den weg, vergenoegder dan hij zich den ganschen dag nog gevoeld had.

Toen hij een uur later de Doornenburg alweer naderde, kwam hij daar van den Drift en Piet Sterk tegen, die zich beiden zichtbaar verveelden en met ontevreden gezichten liepen te lanterfanten.

„Zoo . . . waar kom jij vandaan?" vroeg Piet Sterk.

„Van 't Montferland," antwoordde Jaap, die geen neiging gevoelde iets mede te deelen van zijn ontmoetingen op de wegen, noch van de verrassende dingen welke de blonde Pipsy hem had onthuld!

Hij wijdde maar wat uit over de schoonheid van de streek en het prachtige vergezicht vanaf het plateau op Montferland, uitwijdingen waar zijn beide collega's echter merkbaar gerechte maling aan hadden.

Ze keerden met Jaap om ten einde weer naar huis te gaan, toen een blauwe twoseater hen achterop reed en weldra passeerde met Thora aan het stuur en Meedie naast haar.

Maar het verbijsterende van deze verschijning was, dat uit de dickyseat een stuk van het bovenlijf en de volledige sproetenkop stak van Steven Herklots, die van uit die gezonken zitplaats zijn collega's met een slaperig gezicht en met een heel langzame beweging van zijn hand groette.

XII

Was het een min of meer tactvolle regeling van meneer Vignol of was het geschied op verzoek van Freule Thora zelf?