is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ven! Ik wensch haar geen beterschap maar een lang leven!"

En na deze lange toespraak keek Jaap eens vergenoegd rond, terwijl hij in zijn koffie roerde en vervolgens zijn kopje leeg dronk.

„Dat is allemaal goed en wel!" riep Piet Sterk uit. „Maar vind jij je functie op die manier eervol?"

„Oho, van zoo'n verheven standpunt heb ik de zaak nog niet bekeken," antwoordde Jaap. „Maar iets oneervols kan ik er zeker niet in ontdekken."

Er viel een stilte.

„Laten we eerlijk zijn," sprak Rudolf Medemblik dan op een ietwat bedremmelden toon.

„Ik neem a priori aan, dat we dat zijn," zei Jaap.

„Goed, dan heb ik het gevoel dat wij allemaal worden gebruikt als een soort proefkonijnen om te zien in hoeverre we bestand zijn tegen de duivelsche coquetterieën van onze leerlinge!"

„Heb je daar last van?" vroeg Jaap glimlachend.

„Ja!" kreet Medemblik.

„Ja, ik ook!" riep Piet Sterk.

„En ik ook!" kreet van den Drift.

Pablo Savola zei niets, maar snoot veelbeteekenend zijn neus.

„En jij?" vroeg Jaap zich tot Herklots wendend.

„Och," antwoordde deze, „ik vind haar erg lief, maar ik heb geen last van wat Medemblik daar noemt!"

„Nee, dat geloof ik," zei Piet Sterk op feilen toon. „Jij laat je opbergen in de bagageruimte van haar auto!"

„In de dicky-seat," zei Herklots.

„Nee meneer, de bagageruimte! Ze behandelt jou als een oud valies. En dat is een blamage voor ons heele corps. Een symbool. Je moest je schamen dat je je daartoe geleend hebt. En dan likkebaard je nog trotsch

Blank om Zes. 8