is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bittere voldoening, dat ze in strijd met wat ze had beweerd, toch wel degelijk iets af bleek te weten van de Nederlandsche literatuur, want ze noemde nog allerlei namen van dichters, uit wier werken hij heelemaal niet had geput.

Jaap zong of schertste of floot dan ook heelemaal niet mee met de anderen en had hoegenaamd geen neiging om met Medemblik en Herklots mee te pirouetteeren!

Waarom had hij ook in die stemming, die luchtige amusementsstemming, de stomme smakeloosheid gehad om weer aan te komen met die overbekende dingen van Perk, Kloos en Leopold? Dat was achteraf beschouwd nu eerst recht een trek van schoolmeesterij geweest, welke dan ook ijskoud verstijfde tegen de luchtige grapjes van Piet Sterk, de goochelkunstjes van Medemblik en de nasale wiegeliedjes van Herklots.

Gaf hij dan zooveel om het oordeel van Thora? Om den indruk, welken hij op haar maakte?

Ze had er betooverend uitgezien, een wezentje om voor te knielen!

En zijn nieuwe vriendinnetje Pipsy dan? Het goudgelokte bosch-nymphje zooals hij haar in zijn gedachten al had genoemd?

Hij ging ontevreden naar bed.

Thora — Pipsy. Pipsy — Thora!

„Verdomme!" zei hij eensklaps hardop, ,,'t is allebei niks en 't is allebei even idioot! Die kinders kunnen voor mijn part allebei stikken!"

Tien minuten later sliep hij.

De morgenzon scheen in de kleine achterkamer in den linkervleugel van de Doornenburg, waar meneer Vignol met Thora en Meedie zat te ontbijten.

„Wel, kind," sprak meneer Vignol, terwijl Meedie die nu weer gekleed was in een eenvoudig Europeesch