is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„O, des te beter," sprak Jaap. „En Freule, is uw fiets weer gemaakt?"

Ze schudde het hoofdje.

„Het was Zaterdagmiddag! Maar ik krijg hem Maandag toch terug."

„Gaat U mee een kopje koffie drinken?" vroeg de oude heer eensklaps.

Jaap keek verrast op en zag even iets lachen in de oogen van Pipsy.

„Nou, dat is buitengewoon vriendelijk van U, heel graag," antwoordde hij.

„We zijn U wel een kleine contra-beleefdheid verschuldigd," sprak de oude heer.

„Ja Opa, dat vind ik ook," zei Pipsy en ze lachte nu eens erg lief en openlijk tegen Jaap, die tot zijn ergernis voelde dat hij een kleur kreeg.

Ze wandelden nu gedrieën met den ouden heer in het midden verder.

„En vertelt U me eens," sprak de laatste, „hoe bevalt uw functie op de Doornenburg U wel? Mijn kleindochter zei me, datU een der zes leeraren van Thora is."

„Inderdaad, meneer Tronck, dat ben ik; voor Nederlandsche Taal en Letterkunde en voor Fransch. En hoe het me bevalt? Tja. Och, we zijn nog nauwelijks begonnen. Vrijdagmiddag gekomen, dus ik heb alleen nog maar zeer oppervlakkige indrukken. Maar die zijn niet onaangenaam en zeker niet in materieel opzicht."

„Een goeie tafel bedoelt U! Ja, de tafel op de Doornenburg ken ik. Die ouwe Grada kan uitstekend koken en ze hebben daar een heel goeie wijnkelder ook. Maar mijn kleindochter heeft me verklapt, dat U er over klaagde voor zooveel vraagteekens te staan, hé?"

„Verklapt? Mocht ik dat niet zeggen?" vroeg Pipsy verschrikt, terwijl ze Jaap aan zag.

Hij knikte lachend en geruststellend, maar geneerde