is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zinnige, het sprookjesachtige," verbeterde hij met een buiging naar de oude dame, die glimlachend knikte, „schuilt ook in de wijze, waarop onze leerlinge tracht te verbergen hoe het in waarheid met haar kennis staat."

„Dus ze houdt zich dom," begreep de oude dame.

„Zoo kunt U 't noemen."

„Wat mal!" zei Pipsy. „Dat is nou toch nergens voor noodig!"

„Schenk jij maar eens koffie," zei haar grootvader, toen het dienstmeisje juist met een groot blad kwam aandragen, op den voet gevolgd door een huisknecht die sigaren en sigaretten bracht.

Pipsy gehoorzaamde en Jaap keek met welgevallen naar het bezig zijn der sierlijke gevormde handjes.

„Is U al lang geleden gepromoveerd, meneer Kloosterman?" vroeg de oude heer nadat hij en Jaap elk een sigaret hadden opgestoken.

„Verleden Woensdag," antwoordde Jaap.

„Maar!" kreet de oude heer. „Dus nog met de kater van de promotiefuif zoo in functie!"

„Ja, eigenlijk wel," gaf Jaap toe.

„Was 't een erge kater?" vroeg Pipsy, die hem zijn koffie toeschoof.

„Nee Freule, dat schikte nog al! Maar het was toch drie uur voor ik op mijn bed kwam en diezelfde dag om twee uur presenteerde ik me op de Doomenburg!"

„Aan de geest van Thora's grootmoeder!" riep Pipsy lachend uit.

„Als dat dan geen sprookje is!" zei mevrouw Nederburgh.

De oude heer informeerde waarop Jaap gepromoveerd was, vertelde dat hij zelf rechten had gestudeerd in Utrecht, een halve eeuw geleden, toen de dissertaties, althans voor de juristen, bij voorkeur nog in het latijn gesteld moesten worden, doch daar het inmiddels over