is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wend; naast zijn massieve plompheid leek ze ineens veel teerder en kleiner; ze droeg een rood fluweelen japon, waarop nagenoeg geen gameering was aangebracht en waarbij ze enkel het ouderwetsche medaillon droeg aan een rood fluweelen bandje, terwijl aan heur handjes een enkele ring flonkerde met een robijn; ze had in heur heele verschijning iets vorstelijks, ze was mooi, waarlijk een opvallend mooie verschijning als een schilderij-figuur voor Raeburn of voor Titiaan of Da Vinei.

Jaap kon aanvankelijk zijn oogen niet van haar afhouden, maar geen oogenblik scheen ze op hem te letten.

„Freule Tronck," sprak Jaap. „Wat heeft U een schattig japonnetje aan! Maar toch onthutste ik er even van, toen U binnenkwam!"

„Hoezoo?" vroeg ze met een lieve verwondering in haar groote blauwe oogen.

„Omdat U blijkbaar een voorliefde heeft voor geel en in de kleuren-symboliek is dat niet aanmoedigend voor iemand, die U bewondert!"

„O, maar ik vind het ook heelemaal niet noodig om zoo iemand aan te moedigen," antwoordde ze.

„Dat is heel stout gesproken en U kunt zich dat misschien veroorloven! Maar toch is het niet heelemaal logisch!"

„Niet logisch?"

„Nee. Waarom kleedt U zich?"

„Omdat ik dat prettig vind! Ik ben dol op lieve japonnen en ik kan er niet genoeg hebben!"

„Goed, maar U heeft toch een doel met dat U mooi of aantrekkelijk maken. U zou geen voldoening hebben van die toiletjes indien U er zich zelf alleen maar in zag. Het is een „show" hoe ook en bestemd voor andere menschen dan bijvoorbeeld uw grootvader en uw tante of andere oude heeren en dames!"

„Dus U meent dat ik eigenlijk toilet gemaakt heb