is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Had U me dat maar dadelijk verteld," sprak meneer Vignol dan op een ietwat verwijtenden toon, „dan hadden we op onze hoede kunnen zijn."

Jaap haalde zijn schouders op.

„Ik kon bezwaarlijk vermoeden, dat die meneer met zulke misdadige plannen rond liep," sprak hij, „bovendien wist ik niet of het U aangenaam was dat men mij met zulke intieme familie-aangelegenheden op de hoogte had gebracht."

Meneer Vignol zuchtte, maar knikte dan toch.

„Ja, daar heeft U gelijk in. Maar het feit dat U die Rutherford ontmoette, bevestigt in ieder geval dat hij hier al in de buurt was en dus waarschijnlijk al met die ontvoeringsplannen rondliep. Meneeren, ik sta hier ineens voor een probleem en voor een taak, die me eenvoudig overweldigen. Het geval schokt me hevig en daarom doe ik een beroep op uw aller medewerking om onze arme meisjes, Thora en Meedie te helpen opsporen."

Er viel weer even een stilte.

Dan zei Pablo Savola in wien het voorzittersinstinct blijkbaar weer ontwaakte:

„Ik weet dat ik uit naam van ons allen spreek, indien ik U verzeker, dat we ons met de grootste toewijding aan die taak zullen geven!"

„Mits we dan ook een beetje georiënteerd worden," sprak van den Drift, „want anders vrees ik dat het bij onze goede wil zal blijven."

„Ja, want het heeft geen zin om nu maar in het wilde weg zes kanten uit te hollen," zei Piet Sterk.

„Mag ik eenige vragen stellen?" vroeg Jaap.

„Natuurlijk," antwoordde meneer Vignol.

„Heeft U de politie al in kennis gesteld met het feit?"

„Nog niet."

„Zoudt U dat dan niet onverwijld doen?"

„Och, wat geeft dat!" riep Sterk uit. „Dat zou goed