is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar zijn die geregeld, och ja, dan zal ze zeker wel weer naar huis komen!"

„Garandeert U dat?"

,,Ja! Waarom niet?"

„En hoe lang duurt het, eer Freule Thora in dat geval weer op de Doomenburg kan zijn?"

Mr. de Vos haalde glimlachend zijn schouders op en keek eens onderzoekend naar mijnheer Haspels, die in zijn inmiddels gebrachte koffie roerde.

„Een . . . twee uur ... ik zou niet weten waarom het langer zou moeten duren."

„En dat andere meisje?"

„Dat zwartje?"

„Ja."

„Nou ja, dat is een aanhangsel van het Freuletje!" zeiMr. de Vos lachend, „dat komt dan vanzelf ook weer mee."

Meneer Haspels knikte blijkbaar voldaan, nam een teugje van zijn koffie en stak een sigaret op.

„En welk bedrag had U zich voorgesteld, dat er billijkheidshalve door meneer Rutherford kan geëischt worden?"

„Hoe groot was de nalatenschap?"

Meneer Haspels scheen even te aarzelen.

„Nu ja," sprak hij dan, „we moeten de kaarten toch op tafel leggen. Negen ton."

Mr. de Vos floot even zachtjes, schudde al wikkend en wegend en lachend het hoofd.

„Nou, leven en laten leven! Twee en een halve ton cash, dan is de zaak afgedaan."

„Cash," herhaalde meneer Haspels. „Meneer Vignol wacht U daarginds — hij vond het beter, zich hier niet persoonlijk te vertoonen — maar U begrijpt toch wel, dat hij niet met twee en een halve ton cash in zijn zak loopt!"