is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En wat nu?" vroeg Rutherford.

„Het devies van Coen," antwoordde Mr. de Vos lachend, „maar dat herhaal ik niet, want ik weet dat dat je prikkelt. Drink eens voor de schrik. Ik vind, alles bij mekaar genomen en objectief bekeken, de dag nog zoo slecht niet. Er is deining, en deining moet er zijn!" . .

„Deining," herhaalde Rutherford. „In de deining slaat soms alles kapot."

Mr. de Vos schudde het hoofd, lachte, keek op zijn horloge dronk zijn borrel uit en stond op.

Geen tijd meer voor een tweede," sprak hij, „ik moet noodig naar huis. Je hoort wel van me. Je rekent wel even af, hé? Blijf boven, ik kom er wel uit."

Rutherford had geen aanstalten gemaakt om zijn rechtsgeleerden raadsman uit te laten, hij bleef met een grimmig gezicht zitten en beroerde vluchtig en ontstemd de aangeboden hand.

Even later verliet Mr. de Vos met de fraaie actetasch onder den arm glimlachend het Pension Bergzicht, stapte in zijn Chevrolet en reed weg.

XIII

De eerstvolgende dagen op de Doornenburg vergingen zonder eenige stoornis in de echter wel zeer eentonige regelmaat der dagindeeling.

Elke leeraar poogde wel den op één uur na ledigen dag op een aangename of nuttige wijze te vullen, maar dat viel in de praktijk niet mee.

Biljarten, tennissen, lezen en wandelen zijn onder bepaalde omstandigheden plezierige bezigheden, maar de omstandigheden werken ook wel eens tegen.

Voor tennissen en wandelen heb je mooi weer noodig,