is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

knerpte de telefoon en greep meneer Vignol weer den

hoorn, luisterde.

„Wat zeg je?" kreet hij. „De Freule alleen weggereden met de limousine? . . . Allemachtig!"

De hoorn viel hem bijna uit de hand.

„Meneer Kloosterman!" riep hij wanhopig uit, terwijl hij beide armen omhoog hief. „Wat zegt U van zoo n geraffineerdheid? Dan staan we machteloos om haar te achterhalen . . .!"

Meteen kwam Herklots al de kamer in, weldra gevolgd door Piet Sterk, vervolgens verschenen ook Medemblik en van den Drift en ten slotte Pablo, die zijn mond nog afveegde met zijn ontbijtservet, dat hij in der haast had meegegrepen en nu met een verbijsterden blik in een der zijzakken van zijn fluweelen colbertje propte.

„Heeren," sprak meneer Vignol, en zijn stem beefde „ik heb eenige dagen geleden zonder noodzaak een beroep op uw medewerking gedaan; nu is die noodzaak helaas maar al te dringend aanwezig. Freule Thora is ondanks mijn nadrukkelijk verbod toch in aanraking gekomen met haar halfbroer, meneer Rutherford, en een goed kwartier geleden is ze, na achter in het park een bespreking met die man gehouden te hebben, met de limousine van de Doornenburg weggereden. Waarheen? Dat weet ik niet."

„Ik heb een minuut of tien geleden de limousine de Doomenburg zien verlaten," sprak Herklots, „en hij reed in de richting van Terborg."

„En zat ze daarin?"

„Dat heb ik niet geconstateerd. Ik zag de wagen alleen van achter en schonk er ook geen bizondere aandacht aan."

„Maar," sprak Sterk, „dan zal ze wel regelrecht naar dat Pension Bergzicht zijn gegaan, waar die kerel logeert."