is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Belt U de Doornenburg eens op," adviseerde Sterk, „misschien zijn ze nu ook al lang weer thuis, net als de

vorige keer!" . ...

Het was een hatelijkheid, maar al lag er niettemin iets goeds in het advies, meneer Vignol durfde het toch blijkbaar niet te doen. Hij deed maar net, of hij het niet verstond, schudde het hoofd. Blijkbaar was hij bevreesd dat Sterk wel eens gelijk kon hebben waardoor hij echter de risée van heel het gezelschap zou worden!

Dus keerden ze maar onverrichterzake terug, waarbij Tulp nu de paarden in een slappig sukkeldrafje hield.

Bij de zes leeraren kwam het spook der verveling weer opdagen en nu nog vergezeld van een geest van ontstemming.

Eerst was er tenminste de spanning geweest! Hoe zou 't gaan? Zou er een dramatisch oogenblik komen? Het conflict tusschen den bezorgden voogd en de weerbarstige pupil, welke laatste onder den duivelschen invloed stond van een valschaardigen halfbroeder op geld belust! De paarden hadden gedraafd, gerend, de vonken sloegen uit het macadam en uit de hoeven, juist als beschreven staat in de oude boeken van verbolgen ouders, die in een postkoets de geschaakte dochter met haar ontvoerder najagen op den weg naar Gretna Green. En ook was er nog het verrassende oogenblik geweest van de voorbijschietende limousine, hetgeen op zichzelf iets sensationeels was!

Doch nu dit alles voorbij was gegaan en er niets meer voorviel, vonden ze ineens de banken van dezen Janplezier toch wel buitengewoon hard en ongemakkelijk. En den weg eentonig. En meneer Vignol een ouwen zeur met afgrijselijk hoffelijke maniertjes en met een irriteerenden hoed op zijn hoofd.

De een na den ander stak een sigaar of een sigaret op; Pablo neuriede in een stuk door, Sterk geeuwde onop-