is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

betraden ze nog even het schoollokaaltje en keken ze allemaal wat schuw naar de twee leege banken.

„Het was toch wel aardig," zei Medemblik; „laten ze ons dan voor de gek hebben gehouden, het heele verblijf hier had toch ook zijn leuke momenten."

„Ja, ik zal het nooit vergeten," zei Pablo met een gesmoorde stem.

Toen ging ieder naar zijn eigen kamer.

Toch, al wilde hij het zichzelf nauwelijks bekennen, kostte het Jaap wel een beetje moeite om toe te geven, dat Thora's — naar hij gemeend had — speciale belangstelling in zijn persoon, in hoofdzaak toch niets anders geweest kon zijn dan een geraffineerde vorm van coquetterie. Het vertrappen van Pipsy's viola cornuta — het hoogtepunt, naar hij geloofd had, van zijn succes! — was achteraf beschouwd niet anders geweest dan ook een uiting van behaagzucht in den vorm van een gespeelde jalouzie, waarvan hij overigens volkomen de dupe was geworden.

Doch hoe dit ware, met een gebroken hart verliet hij de Doornenburg toch niet.

Een beetje geschokte en beleedigde eigenwaan . . . nu ja, daar was over heen te komen; hij kon om het heele geval nu al weer lachen zonder zichzelf geweld aan te doen.

Dien middag, even voor half drie, stond door de goede zorgen van Dirk de Jan-Plezier weer voor het bordes, beladen met de fietsen en de bagage van de zes leeraren en weldra met die leeraren zelf.

Niemand deed hen uitgeleide dan Dirk, dien ze allemaal de hand drukten.

„Het is net een film die teruggedraaid wordt," zei Herklots.

Tulp met de pet zat weer op den bok en toen hij met