is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

Canada en hij heeft ook al eens een zaagvisch gevangen."

„Dat zal hem hier toch wel niet lukken."

„Natuurlijk niet. Hij vischt hier op snoek, maar 't wil nog niet erg. Met niemand trouwens; alleen die Belg, meneer Schandevel, die brengt soms aardige zoodjes baars thuis."

„Maar al die nationaliteiten, dat zal dan toch wel een verwarde conversatie opleveren."

„Valt erg mee," verzekerde Dirk. „Ze kennen allemaal wel een mondjevol Hollandsch. Je moet rekenen, het zijn ook allemaal lui, die veel gereisd hebben."

Herman knikte.

„Dat is zoo. Gek hé, dat Loosdorp en speciaal dan het hotel de Springende Baars, zoon internationale renommee gekregen hebben."

„Och," antwoordde Dirk. „Verdikke, daar zitten ze weer in eikaars pooten. Toe dan toch, let eens een beetje op!" riep hij wat droevig vermanend.

„Kom dan poesjes, kom dan toch!" vleide Herman.

„Juist, heel goed, je begint de toon te pakken te krijgen," prees Dirk als de ezels na een korte halt weer aantrokken. „Maar wat die renommée betreft, dat gaat soms zoo onnaspeurlijk. En reclame is er toch niet gemaakt. Maar dat komt ineens met een soort radio-telepathie zal ik maar zeggen."

„Ja, zeg dat maar," lachte Herman, „maar erg ophelderend is dat niet."

„Nu ja, er zijn een hoop menschen, die de eenzaamheid zoeken en ook de buitenissigheid. En een beetje buitenissig is het hier wel, dat zul je gauw genoeg merken."