is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

Terwijl de gasten nog hun apéritiefjes gebruikten, kwam de dikke boerenmeid de tafel dekken, een bezigheid waarbij ze werd geholpen door mevrouw Krol.

Het tafellinnen was helder, het eetgerei van een behoorlijke kwaliteit, het servies en de glazen waren grof maar heel; alles glom en toen de meid op een gong had geslagen ten teeken, dat de maaltijd zou aanvangen en de soep was opgediend, meende Herman te begrijpen, dat het met de materieele verzorging in het hotel „De Springende Baars" nog wel los zou loopen.

En de verder opgediende gerechten stelden hem in die verwachting niet teleur.

Er was een prachtige schotel waterbaars, waarin meneer Schandevel met veel drukte en trotsche voldoening zijn eigen vangst van dien dag herkende en aanwees, met nog een avontuurlijk relaas van de moeite, welke het hem gekost had om de allergrootste uit het water te krijgen, zoodat meneer Kool voorstelde om die allergrootste visch dan ook, als een bewijs van hulde, op het bord van meneer Schandevel te leggen, hetgeen geschiedde.

Verder werden er nog gebraden kippen met appelmoes opgediend en als dessert kwamen er groote schalen flensjes met rabarber.

De gasten toonden allemaal dat ze een gezonde eetlust hadden en deze omstandigheid en het feit, dat de onderlinge conversatie niet bijster levendig was, hadden tot gevolg, dat de maaltijd ook binnen drie kwartier was afgewerkt.

Aan tafel hadden behalve Dirk en Herman, die nu en dan enkele woorden wisselden, eigenlijk alleen