is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

mij beter toeschijnt dan het nieuwe, maar als het nieuwe mij aantrekkelijker voorkomt dan het oude, dan aanvaard ik zonder eenig gemoedsbezwaar ook dat nieuwe! Ik ben geen „Prinzipienreiter" ik beoefen alleen de „wellevensconst" zoowel in het materieele als in het geestelijke. En ik poog mijn nichtje ook in die richting op te voeden. Maar nichtjes opvoeden, meneer Winter.,.!" en de Baron hief met een lachend wanhoopsgebaar beide armen omhoog.

„Hè, Oom wat ondankbaar!" riep Ruth uit terwijl ze de thee rond gaf. „Mijn eenige inbreuk op uw stijl is dat ik sigaretten rook," maar Herman, die zijn kopje thee van haar aannam, zag, dat ze toch ook rood gelakte nagels had! En hij glimlachte, een glimlach welke haar blijkbaar niet ontging en ze was juist op punt daar iets over te zeggen, toen Dirk argeloos sprak:

„Mijn vriend Winter is een scherpe opmerker, meneer van Vreesewijck."

„Inderdaad," sprak Ruth.

„Ja," vervolgde Dirk even verward door die interruptie, waarbij hij Ruth wat verwonderd in de oogen zag, ,,ik bedoel, dat het hem dadelijk opviel, dat het land rondom heelemaal niet bebouwd is en ook de ongeplaveide wegen trokken dadelijk zijn aandacht."

„Wat een opmerkingsgave!" sprak Ruth spottend.

„Ruth!" sprak nu haar oom, terwijl hij even afkeurend het hoofd schudde, „je zult maken, dat meneer Winter een zonderlinge indruk krijgt van onze gastvrijheid. Je hebt nu je critisch vernuft voldoende getoond. Nu weten we het wel. Meneeren, laten we eerst eens opsteken," vervolgde hij dan, terwijl zijn nichtje een beetje boudeerend haar beenen over el-