is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

„Nou amice, slaap ze lekker," sprak Dirk toen ze voor nummer 5 stonden.

„Wel te rusten," zei Herman; hij opende de deur van zijn kamer en trad binnen.

VI

Herman sloot de deur en zette den blaker op tafel, dan bekeek hij zijn linker hand, waarmee hij de kruk van de deur aan de binnenzijde had aangeraakt.

Hij rook er aan en glimlachte; aan zijn vingers was iets vettigs gekomen, hij nam duidelijk de zoete vanille geur waar van zijn scheercrême.

Hij keek even naar de deur; noch aan de buitenzijde, noch aan de binnenzijde was een sleutel in het slot gestoken; hij trok zijn colbert uit, hing dat aan de deurknop, zoodat het het sleutelgat bedekte.

Dan trad hij naar het raam, dat nog open stond en stak even zijn hoofd er uit.

Buiten was alles stil; een paar maal slechts klonk eenig gestommel uit de stal, blijkbaar had een van de ezeltjes nachtmerrie of verdwaalde weer met zijn pooten tusschen die van zijn makker.

Herman trok zijn hoofd terug, schoof de overgordijnen zorgvuldig dicht, stak de uiteinden aan elkaar vast met een paar veiligheidsspelden.

Vervolgens trad hij naar zijn valies en bekeek de binnenzijden der handvatten; zes duidelijke moeten van vingers waren er in de witte crème afgedrukt.

„Wat een uilskuiken!" mompelde hij zacht en geamuseerd.

Toen hij het valies geopend had, merkte hij van