is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

blis tractcerde, waarna het weldra zeer vroolijk toeging. Meneer Schandevel hield een toast in vier talen, waarbij duidelijk bleek, dat hij vooral uitstekend Vlaamsch sprak, Madame Thérèse verzocht daarna meneer Platzoetski om een toast te slaan in het Poolsch; een verzoek waaraan deze heer lachend voldeed, tot groot jolijt van al de aanzittenden; vervolgens sprak Mr. O'Marrick in het Iersch wat al even onverstaanbaar bleek te zijn als het Poolsch en ten besluite van deze polyglottische vermaken, reciteerde meneer Kool een gedicht in Esperanto, waar men heelemaal niets van begreep.

De stemming aan tafel was voortreffelijk, Herman tracteerde na het dessert op kleintjes koffie en meneer Schandevel riep toen, dat hij daar de likeur bij gaf!

Het was bij negenen toen de tafel eindelijk werd opgebroken en de aanzittenden zich verspreidden.

„Laten we een beetje op de weg gaan loopen en daar onze sigaar rooken," sprak Herman tot Dirk, «in de tuin is het zoo zwoel. Het succes van de avond was voor jou, amice!"

Dirk, die een beetje een kleur had van de gul geschonken Bourgogne en de Chartreuse, lachte verheugd en aanvaardde gretig de sigaar, welke Herman hem presenteerde.

Ze drentelden langzaam den weg op in de richting van het station.

„Waar staan onze brave ezeltjes nu?" vroeg Herman, toen ze langs het erf kwamen.

„Daar! wees Dirk. „Kijk, Toon komt juist uit de stal."

„Hallo, Toon," sprak Herman, als de knecht met

Hotel „De Springende Baars".

5